MAFİA

Ben dahil hepimiz belli zamanlarda mafya babası olmak istemişizdir. Hatırlarımda ilk defa bu duyguyu GodFather filmini izledikten sonra hissetmiştim. Adam o kadar karizma görünmüştüki gözüme etkilenmemek elde değildi. Yürüyüşü, konuşması, aksanı hepsi ayrı ayrı büyüleyiciydi. Emri altında onlarca adamı olurdu. Paltosunu giydirmek için bile yardımcıları vardı. Herkes ondan korkar ve saygı duyardı. Derede yüzen bir ceset görmeniz için onun bir kelimesi yeterliydi. Neyse. Bu filmler yüzünden sadece bizler değil yapımcılarda etkilenmiş olacaklar ki Mafia adında bir oyun duyurdular. Başlarda sıradan bir oyun gibi gelmişti bana. Sonradan resimleri çıkmaya başladı. Grafikleri çok tatlıydı. Daha sonra eski tarihlerde geçeceğini öğrendim. Arkasındanda oyun içi videolarını izledim ve olay bitti. Sonra dönüp baktım ki herkes Mafia'yı bekliyor. Bakkal, kasap, manav Mafia Mafia diye bağrıyorlar. Tamam videodan etkilenmiştim ama bu oyunu bu kadar özel kılan şey neydi? Oyunun çıkmasına 1 ay kala bir sitede gezinirken Mafia hakkında şu cümleyi okudum "Max Payne & Grand Theft Auto … in the 30s!". Biraz şoka girip kurtulduktan sonra kasap ve manavı daha iyi anlamıştım.

Bir taksicinin öyküsü

Oyuna girdiğinizde izleyeceğiniz intro ardından büyük ihtimal ile şoka gireceksiniz. Titreyin ve kendinize gelin. Introda Tommy adındaki bir mafya adamıyla bir polisin kafede buluşup konuşmalarına tanık oluyoruz. Tommy polise bulunduğu çete hakkındaki herşeyi anlatacağını yeterki kendisinin oradan kurtulmasına yardım etmesini istiyor. Derken oyuna başlıyorsunuz ki bir bakmışsınız siz taksicisiniz. İşte bu andan itibaren konunun işlenişi harika. Max Payne oyunundan deneyimli olan firma gene çok iyi bir kurgu düşünmüş. Introda izlediğiniz kişi biziz. Yani konu 2 taraflı. Bir tarafta son haliniz olan aşmış bir mafya adamıyken öte yandan bir hiç olan taksicisiniz. Tommy polise olan biten herşeyi anlatırken bizde o anlattıklarını oynuyoruz. Kurgu harika. Olayların başlangıcı sıradan bir gecede evinin önünde arabasıyla uğraşken başlıyor. İki araba birbirini kovalıyor ve devamlı bir çatışma var. Derken sizin bulunduğunuz sokağa gelirken araba hasar alıyor ve içindekiler sizin taksinize gelip biniyorlar. Tabiki silah çekerek tehtid yöntemi ile. İşte mafyaya ilk girişiniz bu şekilde. İlerledikçe konu daha değişik bir şekil alıyor. O gece kurtardığınız adam meğerse çok büyük bir mafya babasıymış. Birşey olursa gel yanıma diyor. Biraz ilerlediğinizde o gece sizi kovalayanlar karşınıza çıkıyor. Arabanızı parçalayıp sizi öldürmek için peşinize düşüyorlar. Can havli ile mafya babasının yanına gidiyorsunuz. İşte asıl olaylar o andan itibaren başlıyor.

Şey... Biz birisini vurmanızı isteyecektik

Oyuna GTA isminin neden karıştığını şehri gezmeye başladığınızda anlıyorsunuz. Tam yüz ölçümleri ile hesaplamadım ama cidden büyük bir şehir yapılmış. Tam 12 millik bir arazi genişliği var. Tamam belki böyle dev bir şehir kurmak zor olmayabilir. Ama birde oyunun 1930 yılında geçtiğini düşünün. Resmen bir Amerikan şehri yaratılmış. Hiçbir incelik ve ayrıntı gözden kaçmamış. Barlar, otel odaları, tren istasyonları, havaalanı hepsi 1930 yılına göre tasarlanmış. İnsanların giyiminden araçlara kadar herşey 30'lu yıllara göre. Oyunda tam 60 çeşit araba var. Bunların arasında o kitaplarda gördüğümüz arabalardan eski Formula 1 aracına kadar birçok seçenek var. Ama GTA'da olduğu gibi her arabaya binemiyoruz. Bazılarına binilmiyor.
Genede oyundaki bütün arabalara görevler dahilinde biniyorsunuz. Sokakta gezen insanlar GTA'ya göre daha akıllılar. Mesela üstlerine arabayı sürdüğünüzde kaçmaya çalışıyorlar. Çarptığınızda ise öyle koli koli kan akmıyor. Genelde arabanız yamuluyor ve çarptığınız kişi yere yığılıyor. Şehirleri birbirine bağlayan 2 tane büyük köptü ve 1 tanede tünel var. Yanlız oyunun başından itibaren her yere gidebiliyorsunuz. Bir sınırlama yok. Fatih Sultan Mehmet köprüsüne benzeyen bir köprü var. Tamam bunda ne var olabilir diyebilirsiniz. Yanlız o köprüden geçerken etrafınıza dikkatli bakın. Arasıra kendini atmak isteyen birileri korkuluklara çıkıyor. Etrafında gazeteciler, polisler ve insanlar. Belkide yapımcılar İstanbul'dan esinlenmişlerdir. Kim bilir?

KORİDOR

Son dönemlerde Türk Oyun Sektöründe bazı kıpırdanmalar olduğu bir gerçek. İstanbul ve Pusu gibi önemli projelerin yanı sıra pek çok Türk programcısı da kendi çabaları ile bazı oyunlar hazırlamaya başladılar. Bunlardan biri de çat kapı ofisimize gelen Koridor "İnfaz Listesi" isimli oyun oldu. Zarfını açıp oyunu bilgisarımıza kurana kadar büyük bir şaşkınlık içerisindeydik. Hakan Nehir isimli programcı arkadaşımızın tamamıyla kendi çabası ile hazırladığı ve oyunun her anına emeğini yansıttığı bu projeyi incelerken de heyecanımız dinmedi. Temel olarak FPS tarzı olan oyunda, rehine kurtarma, terörist avı, önemli kişileri ele geçirme gibi aynı türdeki büyük yapımlarda gördüğümüz hemen her çeşit aksiyon mevcut.

Önyargıları bir kenara bırakalım

Diğer tüm Türk yapımı oyunlarda olduğu gibi Koridor isimli bu oyunu da incelerken oyunun hatalarını didiklemek yerine onun güzelliklerini ve gerçekten üzerinde harcanan emeğe saygı duymak gerek. İlk başta vasatmış gibi görünen teknik yapısına rağmen Hakan arkadaşımız yaptığı iş gerçekten taktire şayan.

Koridor’un hikayesi de gerçekten ilginç. Son dönem Irak' ta meydana gelen olaylardan sonra ortaya çıkan kaos ve boşluk ortamı bir çok terör grubunun iştahını kabartmıştır. Bu örgütlerden birisi, masum Irak halkıyla hiçbir ilgilerinin bulunmadığı halde sanki onlar adına mücadele ediyormuş gibi bir dizi eyleme başlamıştır. Bu eylemler çerçevesinde bir çok Türk vatandaşı da kaçırılmış ve bazıları öldürülmüştür. Bu olayları incelemek ve bunların arkasındaki terör örgütünü çökertmek amacıyla Türkiye'de "Koridor" adındaki özel bir birim devreye girer. Bu birim içinde yetiştirilmiş askerlerden birisi olan "Duman" kod adlı özel tim elemanıdır ve belirlenen görevleri gerçekleştirmek üzere seçilir.

Ana menüye baktığımızda gayet basit ve anlaşılabilir olduğunu görüyoruz. Ayarlar bölümü fazlasıyla detaylı değil, ama “Eğitim” bölümü ve “Görev emri” bölümü güzel düşünülmüş. Özellikle Görev emri isimli seçenekte karakterimize verilen son derece şerefli ve bir o kadar da tehlikeli görevin ayrıntılarını öğreniyoruz. Yeni oyun seçeneği ile ilk görevimize başladığımızda bir kez daha şaşırıyor ve Hakan’ı tebrik ediyoruz. Çünkü görevimizden hemen evvel minik bir video izliyoruz ve eminim ki Hakan bu videoların özellikle üzerinde durmuş. Videolarda kimi zaman çevre detaylarını kimi zamanda kaçırılan rehinelerin hallerini izliyoruz. Ardından yükleme ekranı ile görev ayrıntılarımızı görüyor ve aksiyona giriyoruz.
Aksiyon olarak yeterli ve ben bir türk olarak böyle bir oyun yapmış olmamızı takdirle karşılıyorum.

KNIGHT RİDER

Tam bir fiyasko. Bu oyunu tek kelimeyle anlat denseydi, cevap kesinlikle bu olurdu. Sadece o güzel televizyon dizisinin hatırına bir süreliğine katlandığım ancak sabit diskimde fazlaca süre kalamayan bir oyun KITT – Knight Rider.

Televizyon dizisinin ilk serisini hatırlayacak olursak kahramanımız;
Kanunlardan daha güçlü olan suçluların dünyasında, masumların, acizlerin, güçsüzlülerin yanında savaşan bir yalnız kişi Michael Long’dur. M.L. Vaktinde bir polis memuruyken suçlular tarafından bir çatışmada yüzünden vurulur ve ölüme terkedilir. Ancak o FLAG (Foundation for Law and Government), tarafından kurtarılır ve yüzüne estetik cerrahi yapılarak Michael Knight adında yeni bir kimliğe kavuşturulur. Ona Wilton Knight’ın vaktinde kayıplara karışan şeytani oğlu Garth Knight’ın yüzü ve soyadı verilir. Michael bundan sonra KITT adlı teknoloji harikası bir otomobille görevden göreve koşar.

Dizide Michael’dan daha önemli bir “şahsiyet” olan KITT (Knight Industry 2000), FLAG’ın ürettiği, neredeyse yok edilmesi imkansız bir gövdeye, mükemmel bir yapay zekaya ve sürüş yeteneklerine sahiptir. Yapay zekası o kadar iyidir ki, insanlarla iletişim kurabilir, hatta kendi kararlarını verebilir. Dahası Michael ve diğer takım arkadaşlarıyla arasında özel bir bağ dahi vardır. Yani, “aşmış” bir araç olarak her zor durumun üstesinden gelebilen bir insan koruyucusudur.

Diziden diğer önemli şahsiyetler Bonnie Barstow, KITT’e yeni özelliklerini kazandıran, Michael, KITT’i dağıtmayı başardığında geri toplayan bir bayandır. Devon ise FLAG’ın başkanı, eski başkan (ölen) Wilton Knight’ın yakın dostu ve Michael’ın babası sayılabilecek, kısacası Michael’a görevlerini veren kişidir.

KITT yapılmadan önce, sipariş edilmiş olan KARR (Knight Automated Roving Robot) da Türk halkının “KITT’in kardeşi” olarak tanıdığı, şeytani araçtır. Bu araç hatalı bir üretimdir, yokedilmesi gerekirken suçlular tarafından kaçırılır ve daha sonra KITT’e karşı kullanılır. Goliath ise, Michael’ın yüzüne model olan, kayıp kişi Garth Knight tarafından Michael’i öldürmek üzere imal edilmiş bir TIRdır. Bütün bu film karakterleri oyuna aynen aktarılmış durumda. (Not: Film Türkiye’de Kara Şimşek adıyla yayınlandığı için ikinci seride kırmızı olan KITT’i Türk halkı kabullenemedi, o nedenle yayından kısa sürede kaldırıldı.)

Oyunda KITT’i kullanarak, suçluları araçlarını kovalama, gizli yerleri sensörlerle bulma vs. gibi görevleri yapıyoruz.

Aslında oyunda özel olan pek fazla şey yok. Her hangi bir yarış oyunu görüntüsüne biraz daha rötuş yapılmış o kadar. Görüntüler çok kaliteli değil. Daha doğrusu görüntüleri kaliteli yapıp oyunu oynayabilmek neredeyse imkansız. 1GHz işlemci, GeForce3 seviyesinde bir ekran kartı ve 256 MB Ram ile 800x600 çözünürlük ve en düşük ayrıntı seviyesinin yukarısında oyunu oynamak işkenceden farksız. Hiçbir oyunun bize bu eziyeti yapma hakkı yok. Oyun motorunun özensiz hazırlanmış olması bu tür bir sonuç doğurmuş olabilir. Oyun bu ayarlarda yol gibi fazla ayrıntının bulunmadığı yerlerde akıcıyken, binaların fazlaca arttığı bölgelerde aşırı bir yavaşlama hatta takılmalara uğruyor. (Örneğin GTA3 oyununun çok daha iyi ayrıntılarla oynandığı hatırlanırsa, bu oyunun motoru kesinlikle bir fiyasko).

Oyunun seslerinde yine pek fazla özellik yok. KITT’in filmden hatırlayacağımız seslerinden başka, o da filmin hatırına, güzel bir şey yok.

Oyunun kontrolleri de kesinlikle felaket. KITT siz hata yapmayın diye çok uğraşıyor, çok güzel viraj dönüyor, devrilmiyor, iki teker üstünde gidiyor, sıçrıyor ancak oyunu yapan kişiler biz bunları KITT’e yaptıramayalım diye ellerinden geleni yapmışlar. KITT’i sağa sola çevirmek, ayarlardan klavye hassasiyetini ne kadar ayarlarsak ayarlayalım çok zor. Bu nedenle de KITT’in diğer özelliklerini kullanmak zorlaşıyor.

Bu oyunu, filmin hatrına bile gidip almayın, heyecansız oyun atmosferi, bilgisayarları gereksiz yere zorlayan grafik motoru, başarısız ses efektleriyle kesinlikle kısa sürede sıkılacağınız bir oyun.